zaterdag 10 januari 2009

Toespraak minister Klink bij zorgactie Telegraaf

18 DECEMBER 2008
Toespraak minister Klink bij zorgactie Telegraaf
Beste mensen

Graag gebruik gemaakt van uitnodiging Telegraaf om hier vandaag te
zijn. Op deze dag van de zorg. Goed initiatief. Ben nu zo'n twee jaar minister en als mij een
ding opvalt is het de enorme persoonlijke inzet van mensen die in de zorg werken.
Was onlangs in VS. Een internationale conferentie over de kwaliteit van de zorg. Nederland was opnieuw het best scorende land. Vele landen in de wereld, en zeker ook de USA, kijken naar onze zorg, de manier waarop wij het hebben ingericht. Maar bij al die lof geldt een ding:
uiteindelijk maken de werkers in de zorg het verschil. U en niet de staat maakt het verschil. Zonder toewijding kunnen wij niet. De overheid kan alleen maar de randvoorwaarden scheppen. Daarover straks nog iets meer. Het is vandaag een Kerstbijeenkomst. Voor iemand met mijn
achtergrond is het dan verleidelijk om op Kerst in te gaan. Ik doe dat ook, maar niet uit een soort bekeringsijver, maar om aan te geven wat het betekent als de patient en de zorgverlener centraal staan. Om te laten zien dat regels en systemen aan die zorg en toewijding ondergeschikt moeten zijn.

Toen zo'n tweeduizend jaar geleden in het zwaar religieuze Israel Jezus en een aantal volgelingen op de sabbath een zieke man tegen kwamen met een verdorde en dus lamme hand genas hij die. Vaak zie je dat er dan staat dat Hij met ontferming was bewogen. Beetje ouderwetse term die in feite een combinatie van toewijding en vereenzelviging inhoudt. Hij genas de man. Dat was tegen het zere been van de elite uit die tijd. Schande dat hij niet bij wijze van spreken tot maandag wacht. Waarom nu op de dag dat je niet mag werken? Het antwoord in dit soort gevallen is volstrekt helder. Regels worden hier ondergeschikt gemaakt aan toewijding en goede zorg. 'Het is toegestaan op de sabbath goed te doen'.

Een andere les die uit onze traditie te halen valt is dat dit goed doen zich tot alle mensen uitstrekt. Toen alweer zo'n tweeduizend jaar geleden een dame uit buurland naar Jezus kwam en Hem vroeg om haar dochter te redden, zei hij aanvankelijk dat Hij uit Israel kwam en daar moest helpen. De vrouw drong aan en uiteindelijk hielp Hij haar. Hier werd het wat wij tegenwoordig noemen tribalisme doorbroken. Hulpverleners maken geen onderscheid tussen mensen met een verschillende afkomst, of tussen mensen met een verschillende status, beurs of machtspositie. Uiteindelijk telt elke mens. Die houding kenmerkt onze werkers in de zorg. Daarom maakt ù het verschil.
Daarom kunnen we trots zijn op de vaak ook jonge mannen en vrouwen die de meest kwetsbare mensen in onze samenleving dagelijks helpen. Het was ook voor mij aangrijpend om te zien wat een goed woord, wat vriendelijkheid en belangstelling, vriendschappelijkheid en meeleven voor effecten oproept bij mensen die in angst zitten over de toekomst. Wat het doet met mensen
die langdurig verzorgd moeten worden en dagelijks in een verpleeghuis zijn.

Wat het doet, zelfs met mensen die zich nauwelijks meer bewust zijn van hun eigen bestaan. Die zorgverlening inspireert zieke en bezorgde mensen. Die zorgverlening inspireert om te kiezen voor zorgverlening als beroep. Die zorgverlening inspireert maar vraagt ook veel van de werkers in de zorg. De emoties die met pijn en moeite, met vreugde en verdriet soms rond leven en dood gepaard gaan: daar moeten de werkers in de zorg ook zelf mee omgaan en
een plaats geven. Daarom is het een mooi en dankbaar beroep, maar ook een zwaar beroep.

Mensen in de politiek moeten werkers in de zorg daartoe in staat stellen. Dat is een plicht aan onze kant. Ook voor ons geldt dat regels niet aan goede zorg in de weg moeten staan. Ook voor ons geldt dat u iedereen goede zorg moet kunnen geven, ongeacht status en afkomst.
Neemt u van mij aan dat de staatssecretaris en ik ook voortdurend met dat oog naar de zorg kijken. Het is om die reden dat ik heb gesproken over een tweede revolutie in de zorg. In voorgaande jaren is het verzekeringsstelsel gemoderniseerd. Het is zo opgezet dat zorg ongeacht je inkomen of positie voor iedereen beschikbaar is. Dat is belangrijk.

Maar de inrichting van de zorg, het zorgstelsel, staat nu nog te veel aan goede,
samenhangende zorg in de weg. Met name voor chronisch zieken is die samenhang van belang. Zij moeten goede zorg dichtbij huis kunnen ontvangen. Goed in die zin dat verpleegkundigen, huisartsen, fysiotherapeuten en specialisten hun werk gezamenlijk afstemmen op de behoeften van de patient. Maatwerk dus. Veel huisartsen en verpleegkundigen werken daaraan. Dat Geldt ook voor specialisten. Maar de randvoorwaarden, de regels werken er niet aan mee.
Onze bekostiging beloont nog te veel versnipperde zorg. Patiënten kunnen er nog steeds niet van op aan dat behandelende artsen alle informatie hebben die nodig is voor goede zorg, bijvoorbeeld over medicijn gebruik. Er zijn kwaliteitsverschillen, maar patiënten kennen die niet. Dat willen de staatssecretaris en ik veranderen. Om u beter in staat te stellen goede
zorg te leveren.

Gisteren was ik bij de Diabetes Vereniging Nederland. De bevlogen voorzitter de heer Van der Velden en de voorzitter van het Nederlands Diabetes Fonds, de heer Van Schilfgaarden ondersteunen die aanpak omdat zij vanuit hun patiënten denken. Zij vragen om andere regels rond de manier waarop wij de zorg betalen. Weg met de versnippering is de boodschap. Richt
het EPD vooral in voor chronisch zieken en maak daar haast mee. Zij hebben er het meeste baat bij: de diabetes patiënten, de mensen met hartfalen en COPD. Ik zal aan die oproep gehoor geven en de komende jaren, ook rond het EPD, het accent leggen op de chronisch zieken. Want inderdaad: zij hebben het meeste baat bij samenhangende zorg, waarin de internist weet wat de
huisarts deed en deze weet wat de fysiotherapeut aan het doen is. Extra aandacht en prioriteit dus voor deze patiënten. Dat is wat ik noemde een tweede revolutie in de zorg. Het gaat dan eens een keer niet om een verandering die van bovenaf wordt opgelegd, maar om een verandering die van onderaf aan ons wordt gevraagd! De regels moeten ondergeschikt en
dienstbaar zijn aan de werkers in de zorg. Want om de patient en om hen moet het in de zorg draaien. Zij maken het verschil! En zij moeten meer en meer de spil van de gezondheidszorg zijn.

Stel bestuurders wankelend Philadelphia onder curatele

Stel bestuurders wankelend Philadelphia onder curatele
07-01-2009 • De een na grootste zorginstelling voor de gehandicapten, Philadelphia, zit in grote financiële problemen en dreigt failliet te gaan. De problemen zijn veroorzaakt door wanbeheer van de Raad van Bestuur. Op dit moment wordt zonder steun van de Ondernemingsraad en de vakbonden gesaneerd. SP-Kamerlid Renske Leijten wil dat staatssecretaris garant gaat staan voor Philadelphia en het bestuur onder curatele stelt.
Er zijn 11.000 mensen afhankelijk van de zorg van Philadelphia en er werken 9500 mensen. De problemen bij Philadelphia zijn al langer bekend. De staatssecretaris heeft het College Sanering Zorginstellingen een onderzoek laten doen. Leijten: “Uit een uitgelekte brief aan het personeel blijkt dat Philadelphia van week tot week moet bezien of de banken nog voor middelen kunnen zorgen. Er schijnt een tekort te zijn van 20 miljoen euro. De overheid moet nu in ieder geval garant staan, want maaltijden moeten gekookt, huizen schoongemaakt en het personeel moet worden betaald. Het zou een ramp zijn als de boel ploft.”
In de afgelopen tijd probeerde de zorginstelling te fuseren en een positie te verwerven in de ouderenzorg. De staatssecretaris heeft zelfs op verzoek van de SP de Inspectie van de Gezondheidszorg verzocht Philadelphia door te lichten, omdat veel kosten werden doorgerekend aan bewoners. Leijten: “De handelswijze de Raad van Bestuur worden door het personeel in twijfel getrokken, blijkt uit melding die bij de SP binnenkomen. Ook de Raad van Toezicht heeft een probleem, omdat marktdenken belangrijker werd dan kwaliteit van zorg.”
Leijten zal dinsdag een debat aanvragen met de staatssecretaris, dan is de Kamer weer terug van reces.
Actueel nieuwsoverzicht /zorg

zaterdag 15 november 2008

BEWINDVOERDERSBENDE

‘Bewindvoerdersbende'

Aanstaande zondag 16 november 2008 om 22.10 op Nederland 2 wordt door Zembla aandacht besteed aan het feit dat iedereen in Nederland bewindvoerder kan worden, dat er sprake is van wildgroei aan bewindvoerderskantoren en dat de controle ongelooflijk kwetsbaar is.

Bewindvoerders worden derhalve door kantonrechters aangesteld.

Jaarlijks zo schrijft de wet voor dienen bewindvoerders verantwoording af te leggen bij de kantonrechter.

Desondanks komt het vaak voor dat er rekeningen leeggeplunderd worden door bewindvoerders, terwijl kantonrechters verantwoording ontvingen.

RARARA hoe kan dit?

De tante van de familie Claessens werd dement en werd onder bewind bij Stichting Hulp bij Beheer te Sittard geplaatst.

Zembla: 'Als tante Net overlijdt krijgen de nabestaanden van de familie Claessens de administratie van de stichting en ontdekt de familie dat er een aantal inkomsten en rekeningen steeds door Sprengers uit Sittard zijn verzwegen.

Ook zijn er maandelijks grote bedragen cash opgenomen.

De familie schat dat er zeker 80 tot 100 duizend euro is verduisterd.
De familie leverde bij de Rechtbank in Maastricht de zaak panklaar aan.

Vorige week was er een strafzitting en ook vorige week werd bekend dat de Sittardse bewindvoerder Sprengers, directeur van Stichting Hulp bij Beheer, als bewindvoerder is geschorst.

Ter zitting werd verteld dat Sprengers ziek is...

Deze bewindvoerder wordt verdacht van het verduisteren van geld van de tante van de familie Claessens en ter zitting kwam aan het licht dat er in honderden andere andere bewindvoeringszaken ook geld is verduisterd en dat daarom de onderzoeken en de zaken gevoegd worden.

Kantonrechter Groen werkzaam bij de rechtbank Maastricht zegt in Zembla dat een kantonrechter onmogelijk alle bewindvoerders kan controleren.

Hij stelt wonderwel zelfs aan de redactie van Zembla dat het feitelijk niet de taak is van een kantonrechter, omdat volgens kantonrechter Groen degene die onder bewind staat zelf verantwoordelijk is voor de controle.

Vreemde gang van zaken vindt de familie Claessens en Frans Brekelmans.

De familie en Frans vragen zich af hoe het kan dat een kantonrechter waar bewindvoerders jaarlijks verantwoording aan moeten afleggen kan zeggen tegen Zembla dat het feitelijk niet de taak is van een kantonrechter om bewindvoerders te controleren, maar de taak is van de onder bewind staande zelf.

Want hoe controleert iemand die dement is of in coma ligt of ten gevolge van een hersenbloeding wilsonbekwaam is en handelsonbekwaam is nu zijn bewindvoerder?

Moet dat dan aan een mentor worden overgelaten?

Het is toch bij kantonrechters en beleidsmakers bekend dat de mentor vaak ook de bewindvoerder is!

--
HEEFT U OOK EEN PROBLEEM MET BEWINDVOERING (OF MENTORSCHAP).
MELD UW ERVARING, VRAGEN OF KLACHTEN OVER MEERDERJARIGE BEWIND EN MENTORSCHAP AAN info@ouderenbescherming.nl

Mogelijk kunnen we u adviseren hoe u mogelijke problemen kunt voorkomen of oplossen.

Namens de familie Claessens alvast hartelijk dank voor uw reacties!!!

vrijdag 14 november 2008

NORO-VIRUS IN SINT-JOSEF IN WERVERSHOOF

In een verzorgingshuis in Wervershoof is het Noro-virus uitgebroken.
Dat meldt het Noord-Hollands Dagblad.
Het gaat om Sint Jozef, dat onder zorgorganisatie Omring valt.
Twee andere instellingen van diezelfde organisatie in Grootebroek en Lutjebroek werden vorige week al getroffen door het virus dat buikgriep veroorzaakt.
Inmiddels zijn zo'n 26 mensen ziek.
De maatregelen, die er onder meer toe leiden dat visites tijdelijk worden beperkt, blijven voorlopig van kracht in alle getroffen instellingen.

OUDER BERICHT
Twee zorginstellingen in Noord-Holland zijn getroffen door een uitbraak van het norovirus. Beide instellingen maken deel uit van zorgorganisatie Omring, zegt een woordvoerder van Omring.
Bij woonzorgcentrum Rigtershof in Grootebroek zijn tien bewoners en vier medewerkers besmet met het virus dat buikgriep veroorzaakt. In verpleeghuis Nicolaas in het nabijgelegen Lutjebroek zijn twaalf mensen ziek. Onderzoek bevestigde vrijdagmiddag dat het ook daar om het norovirus gaat. Een maand geleden werd het Nicolaas Verpleeghuis ook al getroffen door het virus. Een verband tussen de besmettingen in de beide instellingen kan niet worden uitgesloten, zegt de woordvoerder. Er zijn cliënten die in beide instellingen komen. Rigtershof en Nicolaas liggen niet ver van elkaar.
De besmette mensen zijn er volgens een woordvoerder verschillend aan toe. De ziekte kan gevaarlijk zijn voor mensen met een lage weerstand, maar volgens de zegsvrouw verkeert niemand in levensgevaar.
Er zijn maatregelen genomen om verdere besmettingen te voorkomen. Zo dragen medewerkers nu handschoenen en mondkapjes, zijn restaurants gesloten, moeten bewoners zo veel mogelijk in hun woningen blijven en wordt visite beperkt. Ook wordt er grondiger schoongemaakt. De bron van de besmetting is niet duidelijk. Ook is het nog niet bekend of er een verband is tussen de uitbraken.
Het norovirus is zeer besmettelijk. Veel voorkomende klachten van buikgriep zijn diarree en braken. Risicogroepen kunnen door diarree en braken met uitdroging te maken krijgen en daardoor overlijden. Het virus gaat vaak binnen vier dagen over. Half oktober werd bekend dat vier bewoners van psychiatrische inrichting ‘t Hooghuys in Etten-Leur zijn overleden aan de gevolgen van het virus.

OM: Medewerker zorginstelling misbruikte hoogbejaarden

OM: Medewerker zorginstelling misbruikte hoogbejaarden

ROTTERDAM (ANP) – Het openbaar ministerie (OM) verdenkt een 43-jarige medewerker van de Rotterdamse zorginstelling Laurens ervan zeker vier hoogbejaarde vrouwen seksueel te hebben misbruikt. De rechtbank in Rotterdam behandelt de zaak donderdag in een zogeheten pro formazitting.
De misdrijven speelden afgelopen zomer. De slachtoffers waren respectievelijk 86, 87, 90 en 93 jaar oud. De zorgverlener werkte als oproepkracht. Volgens het OM zou het 90-jarige slachtoffer twee maanden lang zijn verkracht en misbruikt, zo blijkt uit informatie van justitie.
De man zit vast sinds zijn aanhouding enkele maanden geleden.

BRON RF


vrijdag 15 augustus 2008

Het resultaat van ONVZ over 2007 komt uit op verlies

Het resultaat van ONVZ over 2007 komt uit op een verlies van € 4,7 miljoen.

Op de basisverzekering werd een winst geboekt van € 16,5 miljoen terwijl op de aanvullende verzekeringen een verlies van € 20,5 miljoen werd geleden.
Basis- en aanvullende verzekering zijn de belangrijkste componenten van de resultatenrekening van ONVZ.

Het verlies over 2007 is niet onverwacht: zoals hiervoor aangegeven, kon ONVZ eerst per 1 januari 2008 maatregelen nemen.

Deze hebben er inmiddels toe geleid dat het resultaat op de aanvullende verzekeringen in het eerste kwartaal van 2008 substantieel is verbeterd.

De totale omzet bedroeg in 2007 € 810 miljoen tegen € 807 miljoen in 2006.

De zorgverzekeringsbranche heeft te maken met diverse onzekerheden bij het bepalen van de resultaten op de basisverzekering.

Zo is er eind 2007, evenals in 2006, nog steeds onzekerheid over de omvang van de overfinanciering.

Deze overfinanciering is landelijk ontstaan door de vaststelling van te hoge tarieven voor ziekenhuizen bij de invoering van de Diagnose Behandel Combinaties (DBC’s) in 2005.

Hierdoor is de omvang van door zorgverzekeraars in dit kader terug te ontvangen gelden nog steeds onduidelijk.

bron

zondag 10 augustus 2008

HOL DE OUDERENZORG NIET UIT.

Het nieuwe financieringssysteem voor de ouderenzorg brengt het voortbestaan van verpleeghuizen in gevaar en vergroot de omvangrijke arbeidsmarktproblemen in verpleeg- en verzorgingshuizen.

Marian Kaljouw, Ko Portengen en Mieke Hollander zien donkere wolken hangen boven een sector die het toch al zwaar te verduren heeft gehad.

Mooi idee
In de zorgzwaartebekostiging die het ministerie van VWS in 2008 implementeert en in 2009 doorvoert, verdwijnt het vaste dagtarief per bewoner. Terecht uitgangspunt van het systeem is dat een zorgaanbieder meer budget krijgt voor een bewoner die intensievere (‘zwaardere’) zorg nodig heeft. De ambitie is overigens om dit zogenaamd cliëntvolgende budget direct aan de cliënt uit te keren zodat deze zelf kan kiezen waar, wanneer en door wie hij of zij verzorgd of verpleegd wordt.

Weerbarstige realiteit
Vanaf 2009 hanteert VWS nieuwe tarieven voor het werk dat zorgverleners doen. Toen de zorg in verzorgings- en verpleeghuizen vooruitlopend op de implementatie volgens deze ta-rieven werd gewaardeerd, bleek tot schrik van VWS dat de beraamde kosten het budget met 12 procent overschreden. In de verzorgingshuizen zijn in de afgelopen jaren steeds ‘zwaarde-re’ bewoners komen wonen en is de zorg complexer geworden. Om de komende budgetoverschrijding op te vangen heeft het ministerie gemiddeld 12 procent op de tarieven voor bewo-ners van verpleeg- en verzorgingshuizen bezuinigd. Verder sleutelt het ministerie aan de for-mules waarmee de zorgzwaarte wordt berekend. Daardoor blijkt opeens een aanzienlijk deel van de bewoners van de verpleeg- en verzorgingshuizen minder zware zorg nodig te hebben. Omdat daarbij ook een lager tarief hoort, werkt het ministerie zo ongemerkt in de loop van 2008 het budgetprobleem weg.

Snoeien
Het zijn vooral de verpleeghuisbewoners die hiervoor het gelag zullen betalen. Vanwege de macrokorting zal vanuit hun budget de toegenomen zorgzwaarte in de verzorgingshuizen ge-financieerd gaan worden. De nulmeting van november 2006 gaf immers aan dat de zorg-zwaarte in de verzorgingshuizen veel hoger lag dan verwacht werd. Kortom, als de totale kos-ten voor verpleeg- en verzorgingshuiszorg niet mogen stijgen, zal VWS ongemerkt gaan bezuinigen op de budgetten van de verpleeghuizen. Terwijl hier van oudsher de bewoners zitten met de grootste zorgvraag. Eind 2008 moeten de verpleeghuizen hun bedrijfsvoering dusdanig versoberd hebben dat zij in 2009 het hoofd financieel boven water kunnen houden.

Overhevelen
Een bestaande zorgorganisatie met meerdere locaties en relatief veel bewoners die zware zorg nodig hebben, ziet na de overstap op zorgzwaartebekostiging haar budget groeien met een kleine 2,5 miljoen euro. Op het eerste gezicht heeft deze organisatie dan ook niets te klagen. Bij nadere beschouwing blijkt dat de verzorgingshuizen weliswaar 4,2 miljoen euro meer krijgen, maar dat het verpleeghuis er ruim 1,7 miljoen euro op achteruitgaat. Deze zorgorga-nisatie zal of geld – dat bedoeld is voor de verzorgingshuisbewoners – moeten overhevelen naar het verpleeghuis om de tekorten op te vangen, of een bezuiniging van ruim 10% op de toch al krappe verpleeghuisexploitatie moeten doorvoeren.

Personeelsproblemen
De beroepsvereniging van Verpleegkundigen en Verzorgenden (V&VN) ziet daarbij nog een ander, niet onbelangrijk probleem. Recente studies tonen aan dat het tekort aan zorgpersoneel in de verpleeg- en verzorgingshuizen in de komende jaren extreme vormen aanneemt. Veel personeelsverloop is te wijten aan onvrede over het feit dat zij niet de zorg kunnen verlenen die zij als professional wenselijk of zelfs noodzakelijk vinden. De versobering van zorg – py-jamadagen, minder activiteiten, uitstapjes, handen aan het bed en behandelingen in onze ver-pleeghuizen – staat daarmee haaks op de noodzaak meer mensen te interesseren en behouden voor het werk in de zorg.

Oproep aan politiek
Een lastige kwestie, dat ontkennen wij niet, maar het schimmige dichten van de begroting is voor ons onbegrijpelijk. Wij doen een dringende oproep aan de politiek om zorgzwaartebe-kostiging met de oorspronkelijke doelstellingen in te voeren. Zonder tariefkortingen of stie-kem gesleutel aan de rekenformules. Hol de ouderenzorg niet uit. De bewoners, verzorgenden en verpleegkundigen in onze verpleeghuizen verdienen dat niet.

Marian Kaljouw is voorzitter van Verpleegkundigen en Verzorgenden Nederland (V&VN)

Ko Portengen is lid van V&VN en algemeen directeur van de Stichting Zorggroep Solis in Deventer

Mieke Hollander is bestuurslid van het platform Verzorgenden van V&VN en directeur van Den Koogh in Den Helder